Знаеш зошто те тепаме? -Не.
Знаеш зошто те тепаме? -Зошто?
Да ја прославиме Новогодишната ноќ.
Ајде, марш.
Пејте! Пејте нешто весело.
Пејте јасно и гласно.
Жалам.
Валкан сум и гнасен.
Немаме многу време, ајде.
Мораш да побрзаш. Еве, мислам дека овие ти одговараат.
Мораш да се движиш, германците сега ловат
без разлика, евреи, не-евреи, секого. Подобро да се избричиш,
употреби го мојот жилет на полицата.
Ќе те пази Марек Гетшински тој е на другата страна на градот
остани таму вечерва па ќе ти најдеме друго место.
Ќе ти донесам храна. -Да одиме.
Ќе ти покажам каде ќе спиеш.
Ќе останеш овде до утре попладне. Имаме стан за тебе,
до ѕидот на гетото, ама безбеден е.
Нема да биде многу удобно.-Ќе бидам добар.
Благодарам.
Дај ми го тоа. Оди колку што е можно поблиску нанапред
кај германската страна.
Ќе ги навлечам завесите.
Ама оставај ги отворени дење, не заборавај.
Мора да се чувствуваш подобро на оваа страна на ѕидот. -Да.
Ама понекогаш сеуште не сум сигурен на која страна
на ѕидот сум.
Малку леб.Компири,кромид. Ќе дојдам пак.Нина Гудливска
ќе те посетува двапати неделно, ќе ти носи храна, и да види
како си. -Ти благодарам.
Ова е многу важно. Ако имаш нешто навистина итно.
Оди на оваа адреса.
19 април 1943
16 мај 1943
Ти благодарам. reaktor7357@yahoo.com
Сакав да дојдам порано, ама. -Не, ти благодарам.
Никој не мислеше дека ќе издржат толку долго.
Не требаше да излезам. Требаше да останам таму
и да се борам со нив. -Престани со тоа. Сега е готово.
Биди горд што тоа се случи. Господе, ама се бореа. -Да.
Ама и германците. -Во шок се. Не го очекуваа тоа. Никој не
го очекуваше тоа. Евреите да возвратат. Кој би помислил?
А што постигнаа со тоа? -Што постигнаа?
Изненадена сум од тебе. Тие умреа достоинствено.
Тоа го постигнаа. И знаеш нешто друго? Сега полјаците ќе се
дигнат.Спремни сме.И ниеѓ ќе се бижориме.Ќе видиш.
Спреми се,мораш да заминеш. -Што се случило?-Ќе одиме
понатаму. -Ама што се случило? -Гестапо не откри, ги уапсија
Нина и Андреј. Наскоро ќе дознаат и за ова место.
Мораш веднаш да избегаш. -А каде да одам?
Види, нема да си одам. Не можам овде да ризикувам?
Тоа е твоја одлука. Ама кога ќе влезат во станот фрли се од
прозорецот, нека не те фатат жив. Јас имам отров со мене.
Ни мене нема да ме фатат жив.
Отвори.DivXme@freemail.com.mk ReAkToR7357
Отвори ја вратата или ќе викнеме полиција!
Ти си во станот? Не си регистриран.
На еден мој пријател е. Дојдов на посета, ама сум го
промашил. -Имаш лична карта? -Што? -Да ја видам! -Да. Секако.
Да ти ја видам личната карта! -Што се случува? -Евреин е.
Запрете го евреинот! Не го пуштајте!
Запрете го!
Да? -Г-дин Гупчински ме испрати.
Што се случува? -Не знам. -Влези.
Жалам, ми ја дадоа оваа адреса да го барам г-дин Џикевич.
Михаел Џикевич, тој ми е сопруг. Влези.
Седни.
Ми треба помош.
Тој ќе се врати пред полицискиот час. -Се криев, ми треба некаде
да отседнам. -Ќе се врати наскоро.
Колку долго сте венчани? -Малку повеќе од година.
А како е Јурек? -Мртов е.
А кога треба да дојде бебето? -На Божиќ. Ова не е добро
време да се имаат деца. Ама...
Ова е мојот сопруг. Марек го испрати.
Да, се сеќавам.
Г-дин Камчитски рече да стапам во контакт со вас само во
случај на потреба. -Не грижи се.
Не можеме да те преместиме вечерва, ќе спиеш на софата.
Извинете...
Може да добијам парче леб? -Да, секако.
Седни, те молам. -Благодарам.
Овде си во многу германска област. Она е болница која
што прима ранети од рускиот фронт.
Следна е полицијата.
Најбезбедно место за престој. Во дувлото на лавот.
Ќе те заклучам внатре. Никој не знае дека си овде, па
биди колку што е можно потивок.
Се е во ред? -Благодарам.
Ова е Андек Шауерс, тој ќе се грижи за тебе.
Како сте? -Како сте?
Ви благодарам. -Му дадов втор клуч, тој ќе ти носи храна и ќе
те проверува дали си во ред?
Тој е со подземјето, добар човек е.
Не се сеќавате на мене г-не Шпилман. -Мислам дека не.
Варшавско радио, јас бев техничар. Ве гледав скоро
секој ден. -Жалам што не се сеќавам. -Нема врска.
Нема за што да се грижите. Често ќе ве посетувам.
Се слуша дека сојузниците ја бомбардираат Германија.
Ноќ по ноќ по ноќ. Келн, Хамбург Берлин, а русите им прават
пекол, ова е почетокот на крајот. -Да се надеваме.
У ште си жив.
Еве, колбас. У ште ја имаш вотката.
Колку треба ова да трае? -Сега не долго.
Болен сум нешто. -Не грижи се за тоа сега, само те прави
да изгледаш смешно, дедо ми ја купи својата девојка кога
го имаше тоа. Напиј се.
Зошто не дојде порано, поминаа веќе две недели.
Имав проблеми. Пари. Морав да подигнам пари за да ја купам
храната. Ми требаат нешта за продавање. Не е лесно.
Држи, продај го ова.
Храната е поважна од времето.
Да, сакав да ти кажам, сојузниците слетаа во Франција.
Русите ќе бидат овде наскоро.
Ќе ги скапат германците од ќотек.
Многу скоро.
Владек.
Знаев дека ова ќе се случи.
Ќе викнам доктор. -Не можеш, премногу е опасно.
Ќе го викнам др. Вулчек, може да му веруваме. -Не биди
смешна, тој е педијатар. -Сепак е доктор.
Не, ти остани, јас ќе одам.
Дојдовме да се збогуваме.
3е седиме кај мајка ми во Отвотск. Бебето веќе е таму,
побезбедно е. Востанието ќе започне наскоро.
Тој човек треба да биде стрелан. Собира пари во твое име по
цела Варшава. Наводно луѓето биле дарежливи.
Па тој собрал фина сума.
Господе.
Џигерот како фудбалска топка. Акутно запаление на мочниот
меур. Ама ќе преживее.
Ќе пробам да му дадам нешто, ама не е лесно.
Може ли пак да го посетите? -Кој знае? -Докторе,
сакам да ви се заблагодарам. -Не зборувај, одмарај.
Многу ви благодарам што дојдовте.
Ти донесов храна. Ќе припремам сега нешто за тебе.
1-ви август 1944
Излегувајте на улица. Ајде, германците ја опкружуваат
зградата.
Помош, некој нека ми помогне.
Што правиш овде?
Кој си? reaktor7357@yahoo.com
Ме разбираш?
Што правиш?
Сакав... да ја отворам конзервата.
Живееш овде?
Работиш овде?
Не. DivXme@freemail.com.mk ReAkToR7357
А што правиш?
Јас сум...
Бев пијанист.
Дојди.
Отсвири нешто.
Се криеш овде?
Евреин?
Каде се криеш?
На таванот.
Покажи ми.
Имаш нешто за јадење?
Евреину.
Извинете, ве молам, што значи целото ова пукање?
Русите се на другата страна на реката.
Ќе мораш да издржиш уште некоја недела. Не повеќе.
Што се случува? -Се повлекуваме.
Дојдоа русите овде? -У ште не.
Не знам како да ти се заблагодарам.
Благодари му на Бога, не мене. Тој сака да преживееме.
Барем така треба да веруваме.
Земи го.
А ти? -Имам друго. Потопло.
Што ќе правите кога сето ова ќе заврши?
Пак ќе свирам на клавир. На полското радио.
Кажете ми го името. Ќе ги држам ушите отворени.
Шпилман. -Шпилман. Добро име за пијанист.
Германец! Германец!
Не пукајте, полјак сум! Полјак сум.
Излези со кренати раце! -Не пукајте, полјак сум!
Слези!
Ве молам, полјак сум. -Полјак?
Да, полјак е. reaktor7357@yahoo.com
Зошто ебаното палто? -Ми студи.
Види ги. Германски заебанти!
Убијци! Убијци! Валкани копилиња!
Убијци! -Копилиња! -Видете се сега. Зедовте се што имав.
Мене, на музичар му ја зедовте виолината. Ми ја зедовте душата
Музичар?
Знаете еден колега, пијанист, Шпилман од полското радио.
Секако дека го знам. -Му помогнав кога се криеше.
Кажете му дека сум овде.
Замолете го да ми помогне.
Како се викаш ти? -Розенфелд.
Овде беше, сигурен сум за тоа.
Ама не е сега овде. Ги навредував. Сега не сум
горд на тоа, ама го направив тоа. И сигурен сум дека стоев
каде што стоиш ти сега. Имаше бодликава жица и тој германец
ми дојде. -Не му го слушна името? -Не.
Ќе прашам во фабриката, можеби знаат нешто.
ВЛАДИСЛАВ ШПИЛМАН ПРОДОЛЖИ ДА ЖИВЕЕ
ВО ВАРШАВА СЕ ДО СВОЈАТА СМРТ НА 6-ТИ ЈУЛИ 2000 ГОД.
ИМАШЕ 88 ГОДИНИ.
ИМЕТО НА ГЕРМАНСКИОТ ОФИЦЕР БЕШЕ
ВИЛМ ХОЗЕНФЕЛД
СЕ ЗНАЕ САМО ДЕКА ТОЈ УМРЕ ВО СОВЕТСКИ ЗАТВОРЕНИЧКИ
ЛОГОР ВО 1952 ГОДИНА.
КРАЈ
DivXme@freemail.com.mk ReAkToR7357